Kaynaklar

*Afat, N. (2013). Çocuklarda üstün zekânın yordayıcı olarak ebeveyn tutumları. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 20 (1), 155-168.

*Alemdar, M. (2009).  Erken çocukluk dönemindeki üstün yetenekli çocukların belirlenmesinde ebeveyn, öğretmen ve uzman görüşlerinin karşılaştırılması. (Yayılanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

*Baş, Ö. (2013). Üstün zekâlı olduğu varsayılan beş yaşında bir çocuğun okuma becerisi üzerine durum çalışması. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14, 47-52.

*Bozkurt, Ö. (2007). Okulöncesi dönemde öğretmenleri tarafından yaşıtlarına göre üstün ve özel yetenekli olarak aday gösterilen çocukların gelişim özelliklerinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

*Bulut, İ. (2010). Türkiye’de üstün zekâlı çocuklar örneğinde erken yasta yabancı dil olarak İngilizce öğretimi (Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

*Cosar, G., Cetinkaya, C., & Cetinkaya, C. (2015). Investigating the preschool training for gifted and talented students on gifted school teachers’ view. Journal for the Education of Gifted Young Scientists, 3(1), 13-21. DOI: http://dx.doi.org/ 10.17478/JEGYS.2015110747

*Çetinkaya, Ç. (2012). An Examination of Creative Thinking Skills of Gifted and Talented Preschool Children in Terms of Various Variables. International Journal of Early Childhood Education Research, 1 (1), 48-61.

*Çetinkaya, Ç. (2007). Raven’in ilerleyen matisler plus testi’nin 6,5–8 yas çocukları üzerinde geçerlik, güvenirlik, ön norm çalısmaları ve motivasyon stilleri tespiti ile iliskisinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

*Davaslıgil, Ü. (2004). Erken çocuklukta üstün zekalı çocuklara uygulanacak farklılaştırılmış eğitim programı. Şirin, M.R., Kulaksızoğlu, A. & Bilgili, A. E. (Ed.), I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Makaleler Kitabı (289-300). İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları: 63.

*Davaslıgil, Ü. (2004). Yüksek matematik yeteneğinin erken kestirimi. Şirin, M.R., Kulaksızoğlu, A. & Bilgili, A. E. (Ed.), I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiriler Kitabı (263-284). İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları: 64.

*Dağlıoğlu, E. (2002). Anaokuluna devam eden beş altı yaş grubu çocukar arasından matematik alanında üstün yetenekli olanların belirlenmesi (Doktora Tezi). Hacettepe  Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitütüsü, Ankara.

*Dağlıoğlu, E. (2004). Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden beş-altı yaş grubunda ve matematik alanında üstün yetenekli olan çocukların sosyodemogrofik özellikler bakımından incelenmesi. Şirin, M.R., Kulaksızoğlu, A. & Bilgili, A. E. (Ed.), I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiriler Kitabı (247-262). İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları: 64.

*Dağlıoğlu, E., Çalışkandemir, F., Alemdar, M. & Bencik, S. (2010). Examination of Human Figure Drawings by Gifted andNormally Developed Children at Preschool Period. İlköğretim Online, 9 (1), 31-43.

*Dağlıoğlu, E. & Suveren, S. (2013). Okul öncesi dönem üstün yetenekli çocukların belirlenmesinde öğretmen ve aile görüsleri ile çocukların performanslarının tutarlılığının incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri – Educational Sciences: Theory & Practice, 13 (1), 431-453.

*Dönmez Baykoç, N. & Kurt, Ş. (2004). Bebeklik ve okul öncesi dönemde üstün yetenekli çocukların ve ailelerinin yönlendirilmesi. Şirin, M.R., Kulaksızoğlu, A. & Bilgili, A. E. (Ed.), I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiriler Kitabı (393-400). İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları: 64.

*Gür, Ç. (2006). Sanat Eğitim Programının Üst Sosyo-Ekonomik Düzeyden Gelen Altı Yaş Üstün Yetenekli Çocukların Çizim Becerilerine Etkisi (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

*Karadağ, F, Karabey, B & Pfeiffe, S. (2016). Identifying gifted preschoolers in turkey: the reliability and validity of the turkish-translated version of the grs-preschool/kindergarten form. Journal of Education and Training Studies, 4 (10), 8-16.

*Kerem, E.A. & Kınık, E. (2004). Erken Çocukluk Eğitiminde Üstün Yetenekli Çocuklara “Kimlikli Bebekler” Çalısmasıyla Farklı Bir Bakış: Bir Uygulama Örneği “Deha Bebek”. Şirin, M.R., Kulaksızoğlu, A. & Bilgili, A. E. (Ed.), I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiriler Kitabı (161-168). İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları: 64.

*Kıldan, O. (2011). Okul öncesi öğretmenlerinin üstün yetenekli çocuklar hakkındaki görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19 (3), 805-818.

*Kıncal, R., Abacı, R., Çetinkaya, Ç., Uşak, M. & Inci, G. (2013). Unusual topics in preschool gifted and talented children. International Journal of Educational Science. 5(3), 179-186.

*Kurt, E. (2008). Raven Spm Plus Testi 5.5–6.5 Yaş Geçerlik, Güvenirlik, Ön Norm Çalışmalarına Göre Üstün Zekalı Olan ve Olmayan Öğrencilerin Erken Matematik Yeteneklerinin Karşılaştırılması (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

*Metin, N. & Dağlıoğlu, E. (2002). Anaokuluna devam eden beş-altı yaş grubu çocuklar arasından matematik alanında üstün yetenekli olanların belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(3), 15-26.

*Oğurlu, U. & Çetinkaya, C. (2012). Identification of preschool gifted children characteristics based on parents’. The Online Journal of Counseling and Education. 1(3), 41-56.

*Saranlı, A. G. (2017). Eş zamanlı olmayan gelişimin üstün yetenekli çocuklardaki görünümü üzerine bir örnek olay çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(1), 89-108.

*Suveren, S. (2006). Anasınıfına devam eden çocuklar arasından üstün yetenekli olanların belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.

*Şahin, F. (2013). Üstün yetenekli öğrencilerin özellikleri konusunda okul öncesi yardımcı öğretmen adaylara verilen eğitimin etkisi. Üstün Yetenekli Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 1(3), 166-175.

*Tezcan, F. (2012). Perceptins of Early Childhood Teachers Towards Young Gifted Children and Their Education (MA Thesis). Middle East Etchnical University Intitute of Social Science, Ankara.

*Yurt, E., & Tünkler, V. (2016). A study on the spatial abilities of prospective social studies teachers: A mixed method research. Educational Sciences: Theory & Practice, 16, 965-986.

*Yuvacı, Z. & Dağlıoğlu, E. (2016). Okul öncesi dönem üstün yetenekli çocukların yaratıcılıklarını desteklemede öğretmene düşen görevler ve etkinlik örnekleri. International Journal of Early Childhood Special Education (INT-JECSE), 8(1), 39 – 61.

Abram, G. C. (1982). Gifted education: The recruitment/selection process of teachers for gifted elementary programs and the perceptions of teachers and principals. (Unpusblised Doctoral Thesis). University of South California, USA.

Adızgüzel, H. Ö. (2006). Yaratıcı drama kavramı, bileşenleri ve aşamaları. Çağdaş Drama Derneği: Yaratıcı Drama Dizisi, 1 (1), 21

Akarsu, F. (2004a). İstanbul bilim ve sanat merkezi için bir öğrenme modeli. I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Seçilmiş Makaleler Kitabı. Çocuk Vakfı Yayınları Cilt 63. İstanbul.

Akarsu, F. (2004b). Üstün yetenekliler. I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Seçilmiş Makaleler Kitabı. Çocuk Vakfı Yayınları Cilt 63. İstanbul.

Akarsu, F. (2001). Üstün yetenekliler, yetişemediğimiz çocuklar: üstün yetenekli çocuklar ve sorunları. Ankara: Eduser Yayınları.

Akaygün, S. (2005). Çocuğunuzun yaratıcılığını geliştirin. Çocuk ve Aile. (79).

Akbaba, S. (2012). Öğrenme psikolojisi. 5. Baskı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Akdoğan, (1992). İlkokul 2. sınıfa devam eden çocukların yaratıcılık düzeyleri ile ailelerinsosyo-ekonomik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Akkanat, H. (1999). Üstün veya özel yetenekliler. Milli Eğitim Bakanlığı Dergisi, 103

Akkutay, Ü. (2004). Osmanlı Eğitim Sisteminde Enderun Mektebi. I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Seçilmiş Makaleler Kitabı. Çocuk Vakfı Yayınları Cilt 63. İstanbul.

Alexander, P. A., Parsons, J. L., & Nash, W. R. (1996).  Toward a theory of creativity.  Washington, DC: Association for Gifted Children.

Amabile, T. M. (1983). The social psychology of creativity. New York: Springer Verlag.

Amabile, T.(1982). Social psychology of creativity: A consensual  assessment technique. Journal of Personality and Social Psychology, 43, 997-1013.

Anderson, J. C. & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49, 155-173.

Antebi, B. S.(2005). Special education, the history, law and ınclusion in the art room. (Unpublished Master Thesis). The University of Texas Faculty of Graduate School, TA, USA

Arık, A.İ. (1990). Yaratıcılık. Kültür Bakanlığı Kültür Eserleri Dizisi. Ankara: Metropol Matbaası.

Argun, Y. (2004). Okulöncesi dönemde yaratıcılık ve eğitimi. Ankara: Anı yayıncılık

Aslan, A. E. (2001). Torrance yaratıcı düşünce testi’nin Türkçe versiyonu. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 14.

Aslan, A. E. (1994).Yaratıcı düşünce yeteneğine sahip ergenlerin danışmanlığa ihtiyaç duydukları problem alanları üzerine bir araştırma. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Ataman, A. (2003). Üstün Zekâlı /Üstün Yetenekli Çocuklar (Ed. Ataman). Özel Gereksinimli Çocuklar ve Özel Eğitime Giriş. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.

Ataman, A. (1998). Üstün zekâlılar ve üstün yetenekliler. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, No:1018.

Ataman, A. (1984).  Ankara ili resmi şehir ilkokullarındaki üstün yetenekli çocukların fiziksel gelişim özelliklerinin değerlendirilmesi.  Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, No: 132.

Atay, Z. (2009). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 5-6 yaş öğrencilerinin yaratıcılık düzeylerinin yaş, cinsiyet ve ebeveyn eğitim durumların göre incelenmesi: Ereğli örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Barron, F. (1961). Creative vision and expression in writing and painting. In D. W. MacKinnon (Ed.), The create person (pp. 237-251). Berkeley: Institute of Personality Assessment Research, University of California.

Baska, J. V. & Stambaugh, T. (2006). Comprehensive curriculum for gifted learners. Boston. MA. Perason Education Inc. Third Edition.

Baska, J. V. (2005). Gifted Programs and Services: What are the Non- Negotiables?.Theory Into Practice, 44(2). Columbus, OH: The Ohio State University.

Baymur, F. (1993). Genel Psikolji. İstanbul: İnkılâp Kitapevi.

Belanger, H. G., Kirkpatrick, L. A.,&  Derks, P. (1998). The effects of humor on verbal and imaginal problem solving. Humor: International Journal of Humor Research, 11, 21-31.

Black, A. R. (2003). Kırık mum boyalar. Çev.: Aslan, A. E. (Çeviri Ed. Bacanlı, H.). Ankara: Nobel Yayıncılık ISBN: 975-591-446-3

Boden, M. A. (1998) What is creativity, creativity in human evolution and prehistory. (1 ed.) Steven J. Mithen, Routledge.

Borland, J. (1988). Cognitive controls, cognitive styles and divergent production in gifted preadolescent. Journal for the Education of the Gifted. 11 (4)

Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: PegemA Yayıncılık.

Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö., Kahveci, Ö. & Demirel, F. (2004). Güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207-239.

Byrne, B. M. (2006). Structural equation modeling with EQS. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.

Byrne, B. M. & Campbell, T. L. (1999). Cross-cultural comparison and the presumtion of equivalent measurement and theoretical structure: a look beneath the surface. Journal of Cross Cultural Psychology, 30, 555-574.

Cansever, G. (1982). Klinik psikolojide değerlendirme yöntemleri. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.

Celkan, H. Y. (1991). Eğitim Sosyolojisi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Yayınları, No. 4, Erzurum.

Chen, C., Himsel, A., Kasof, J., Greenberger, E., & Dmitrieva, J. (2006). Boundless creativity: Evidence for the domain generality of individual differences in creativity. Journal of Creative Behavior, 40, 179-199.

Clark, B. (2002). Growing up gifted. Developing the potential of children at home and at school. 5 th Ed. Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall.

Cohn, S. J. (1981) . What is giftedness? A multidimensional approach. In A. H. Kramer (Ed.), Gifted children: Challenging their potential(pp. 33-45) . NewYork: Trillium Press.

Colangelo, N. (1991). Counseling gifted students. In N. Colangelo & G.A. Davis (Eds.), Handbook of gifted education (pp. 271-284). Boston: Allyn & Bacon.

Cole, D. A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 55, 1019-1031.

Coll R. K. & Treagust D. F. (2001). Learners’ mental models of chemical bonding. Research in Science Education, 31, 357-382.

Copenhaver, R. W. & McIntyre, D. J. (1992). Teachers’ perceptions of gifted students. Roeper Review, 14, 151–153.

Cramond, B. (1994a). Attention-defict hyperavtivity disorder and creativty – what is the connection? Journal of Creative Behavior, 28.

Cramond, B. (1994b). The torrance test of creative thinking: From design through establisment of predictive validaty. In R Subotnik K Arnold (Eds). Beyond Terman: Contemporary longitudional studies or gifteddness and talent (pp. 229-254). Norwood, NJ: Ablex.

Csikszentmihalyi, M. (2000). Beyond boredom and anxiety: Experiencing flow work and play. San Francisco: Jossey Bass Publisher.

Csikszentmihalyi, M. (1996). Flow: The psychology of optimal experience. New York: Harper & Row.

Cutts, N. E. & Mooslesey, N. (2001). Üstün zekâlı ve yetenekli çocukların eğitimi. Çev. İsmail Ersevim. İstanbul: Özgür Yayınları.

Çağlar, D. (2004a). Yaratıcı çocuklar ve yaratıcılığın geliştirilmesi. Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Seçilmiş Makaleler Kitabı. İstanbul, Çocuk Vakfı Yayınları No:63

Çağlar, D. (2004b). Üstün çocukların özellikleri. Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Seçilmiş Makaleler Kitabı. İstanbul, Çocuk Vakfı Yayınları No:63

Çakmak, A. (2005). Anasınıfına devam eden altı yaşındaki köy ve kent çocuklarının yaratıcılıklarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi (Kırıkkale Örneği).(Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Fen Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Çatalbaş, A. S. (1998). Üstün yetenekli öğrencilerin yetkinlik beklentileri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi Sosyal BilimlerEnstitüsü, Kocaeli.

Dağlıoğlu, H. E. (1995). İlkokul 2.-5. sınıflara devam eden çocuklar arasından üstün yetenekli olanların belirlenmesi. (Yayınlanmammış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Dağlıoğlu, H. E. (2004). Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden beş-altı yaş grubunda ve matematik alanında üstün yetenekli olan çocukların sosyodemografik özellikler bakımından incelenmesi. I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiriler Kitabı. İstanbul. Çocuk Vakfı Yayınları Cilt 64.

Damasio, A. (1999). Descartes’in yanılgısı. Varlık Yayınları. İstanbul.

Davaslıgil, Ü. (2004). Üstün çocuklar. I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Seçilmiş Makaleler Kitabı. Çocuk Vakfı Yayınları Cilt 63. İstanbul

Davaslıgil, U., Aslan, E. & Beşkardeş, Ü. (2000). Üstün ve özel yetenekli çocuklara ait alt komisyonu. I. İstanbul Çocuk Kurultayı Projeler Kitabı. Çocuk Vakfı Yayınları No:1. İstanbul.

Davaslıgil, Ü. (1995). Üstün çocuklar. Yaşadıkça Eğitim, 43.

Davaslıgil, Ü. (1994). Yüksek gizilcüge sahip lise öğrencilerinin yaratıcılıkları üzerine bir deneysel araştırma. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 6.

Davis, G.A. (1997). Identifying creative students and measuring creativity. In N. Colangelo & G.A. Davis (Eds), Handbook of gifted education (2nd ed.,pp269-287) Boston:Allyn& Bacon.

Davis, G. A. (1999). Creativity is forever. (4thed.) Dubuque, IA: Kendall/Hunt Publishing.

Davis, G. A.  & Rimm, S. B. (2004). Education of the gifted and talented (5th ed.). MA, USA: Allyn and Bacon.

Deary, I. J. & Smith, P. (2004). Intelligence research and assessment in the united kingdom. ın robert j. stenberg (Ed.), International Handbook of Intelligence, (1–48). Cambridge: Cambridge University Press.

Delisle, J. R. (2003). To be or to do: Is a gifted child born or developed? Roeper Review, 26, 12-13.

Demirel, Ö. (2002). Plandan değerlendirmeye öğretme sanatı. 3. Baskı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Dobson, (1999). Homeschooling the early years. USA: Prima Publishing.

Dori, (2000). Taking a different path: a mother’s reflections on homeschooling. Roeper Review, 22(4).

Dowland H. (2002). Gifted children’s needs. www.helendowland.terminus.net.au.

Döner, İ. , Çetinkaya, Ç. & Hızlı, E. (2012). Are the laws protecting the gifted and talented children’s?.International Conference on Global Issues of Early Childhood Education and Children’s Rights.Zirve University, Gaziantep, Turkey.

Dönmez, N. B. (2004). Bilim sanat merkezleri’nin kuruluşu ve işleyişinde yapılması gereken düzenlemeler.  Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiler Kitabı. İstanbul, Çocuk Vakfı Yayınları No:64.

Dönmez, N. B & Kurt, Z. S.(2004). Bebeklik ve okul öncesi dönemde üstün yetenekli çocukların ve ailelerinin yönlendirilmesi. Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiler Kitabı. İstanbul, Çocuk Vakfı Yayınları No:64.

Durr, W.K. (1960). Characteristics of gifted children: ten years of research. Gifted Child Quarterly, 4: 75

Ergün, M. (1992). Eğitim ve Toplum (Eğitim Sosyolojisine Giriş). 2.Baskı, Ocak Yayınları, Ankara.

Ersoy, Ö. & Avcı, N. (2001). Özel gereksinimi olan çocuklar ve eğitimleri. İstanbul: YA-PA Yayınları.

Fatt, J. (2000). Fostering creativity in education. Education, 120 (4), 744-757

Feldhusen, J. F. (1997). Educating teachers for work with talented youth. In N. Colangelo & G. A. Davis (Eds.), Handbook of Gifted Education (pp. 547–555).

Feldhussen, J. & Kolloff, P. B. (1986). The purdue three-stage enrichment model for gifted education at the elementary level In J.S. Renzulli (Ed.) System AndModels For Developing Programs For The Gifted And Talented. Mansfield Center, CT: Creative Learning Press.

Ferrari, A., Cachia, R. & Punie, Y. (2009). Innovation and creativity in education and training in the eu member states: Fostering creative learning and supporting innovative teaching. Literature review on Innovation and Creativity in E&T in the EU Member States (ICEAC) ftp://139.191.159.34/pub/EURdoc/JRC52374_TN.pdf

Fiedler, E. D. & Lange, R. E. & Winebrenner, S. (2002). In search of reality: Unraveling the myths about tracking, ability grouping, and the gifted. Roeper Review,24(3), 108-111.

Filiz, B. & Doğar, Y. (2012). Beden eğitimi öğretmenlerinin davranışlarının örtük program açısından öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 23, 21-51.

Fisher, R. (1995). Teaching children to think. Cheltenham: Stanley Thornes Publisher.

Frank, B. & Dolan, L. (1982). Affective characteristics of gifted children: Educational implications. Gifted Child Quarterly, 26: 172.

Freeman, J. (1985). The psychology of gifted children, perspectives on development and education. Suffolk: John Wiley and Sons Ltd.

Fuchs-Beauchamp, K. D., Karnes, M. B., & Johnson, L. J. (1993).Creativity and intelligence in preschoolers.Gifted Child Quarterly. 73 (3), 113-117

Gagné, F. (2004). Transforming gifts into talents: The dmgt as a developmental model. High Ability Studies. 15,119-147.

Gagné, F. (2003). Transforming gifts ınto talents: The dmgt as a developmental theory. In. N. Colengelo & G. Davis (Ed.), Hand Book Gifted Education (pp. 66–74). Boston: Allyn and Bacon.

Gardner, H. (1983). Frames of mind: the theory of multiple intelligence. New York: Basic Book.

Gardner, H. (1999). Intelligence reframed: Multiple Intelligences fort he 21 st century. New York: Basic Book.

George, D. (1995). Gifted education: Identification and provision. Glasgow: David Fulton Publishers.

Greenlaw, J. & Intosh, E. (1988). Educating the gifted. Chicago: American Library Association.

Grigorenko, E. L. & Sternberg, R. J. (2001).Analytical, creative and practical ıntelligence as predictors of self-reported adaptive functioning: A case study in russia. Intelligence, 29, 57-73.

Goldsmith, B. (2001). Innovative problem solving. Career Center, July-August, 78-79

Gordon, T. (2000). Etkili öğretmenlik eğitimi. Çev: Emel Aksay. İstanbul: Sistem Yayıncılık.

Gottfried, A. E., & Gottfried, A. W.  (1996). A longitudinal study of academic intrinsic motivation in intellectually gifted children: Childhood through adolescence. Gifted Child Quarterly, 40, 179-183.

Gow, G. (2000). Understanding and teaching creativity. Tech Directions. 32-34

Gönen, M., Uzman, S., Akçin, N., & Özdemir, N. (1991).5-6 yaş çocuklarında yaratıcı düşüncenin incelenmesi. Eğitim Bilimleri Dergisi, İstanbul (15) 64-71

Gözütok, D. (2000) . Öğretmenliğimi geliştiriyorum. Ankara: Siyasal Kitabevi.

Gross, M. (1999). Small poppies: highly gifted children in the early years. Roeper Review, 21(3).

Guılford, J. P. (1986). Creative talents: Their nature, uses and development. Buffalo Ny: Bearly Ltd.

Guilford, J. P. (1968). Intelligence creativity and the educational implications. London: Knapp Publishers.

Guilford, J.P. (1967). The nature of human intelligence. New York: McGraw-Hill.

Guilford, J. P.(1950). Creativity. American Psychologist, 5.

Günçer, B. & Oral, G. (1993). Relationships between creativity and nonconfirmity to school diciplines as perceived by teachers of Turkish elementary school children, by controlling for their grade and sex. Journal of Instructional Psychology. 20 (3), 208-215.

Güngör, G. (2006). Coğrafya öğretiminde yaratıcı düşünme teknikleri kullanımının öğrenci başarısına etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Gülbahar, Y & Büyüköztürk, Ş. (2008). Değerlendirme tercihleri ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H.Ü. Journal of Education), 35, 148-161.

Güleryüz, H. (2002). Yaratıcı çocuk edebiyatı.  Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Güneysu, S., Dinçer, Ç., & Etiken, İ. (1997). 54-78 aylık çocukların kişilerarası problemlere getirdikleri çözümleri etkileyen faktörler. I. Ulusal Çocuk Gelişimi ve Eğitim Kongresi. Ankara.

Hampes, W. P. (1993). Relationship between humor and generativiy. Psychological Reports, 73, 131-136.

Heller, K. A. & Schofield, N. J. (2008). Identification and nurturing the gifted from an ınternational perspective. Handbook of giftedness in children, Ed. Steven I. Pfeiffer ISBN: 978-0-387-74399-8, Springer Science+Business Media Pres.

Honig, A. (2001). How to promote creative thinking. Early Childhood Today, 15 (5), 34

Horn, C. (2002). Raising expectations of children from poverty. Gifted Education Press Quarterly, 16 (4), 2-5.

Hovardaoğlu, S. (2000). Davranış bilimleri için araştırma teknikleri. Ankara: Ve-Ga Yayınları.

Hökelekli, H. & Gündüz, T. (2004). Üstün Yetenekli Çocukların Karakter Özellikleri ve Değerler Eğitimi. I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiriler Kitabı. İstanbul. Çocuk Vakfı Yayınları Cilt 64.

Hu, L.T., & Bentler, P.M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structural analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6,1-55.

Hunsaker, S. L. (1994). Adjustments to traditional procedures for identifying underserved students: Successes and failures. Exceptional Children, 61, 71-77.

Johnsen, S.K. (2004). Identifying gifted students:A  practical guide. Profuck Press.

Jones, E. & Stanley, J. (1993). Acceleration and enrichment: the context and development of program options. International Handbook of Research andDevelopment of Giftedness and Talent. U.K: Pergamon Press.

Jöreskog, K. & Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the sımplıs command language. Lincolnwood, USA: Scientific Software International, Inc.

Kadayıfçı, H. (2008). Yaratıcı düşünmeye dayalı öğretim modelinin öğrencilerin maddelerin ayrılması ile ilgili kavramları anlamalarına ve bilimsel yaratıcılıklarına etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Kanun-i Esasi (1876). Zilhicce 1293 (23 Aralık 1876), Düstur, 1. Tertip, C. IV., s. 4-20.Kanûn-ı Esâsîsi”,  “Esaslara İlişkin Kanun”anlamına gelmektedir. Rumî takvime göre,  1293 tarihlidir.  1921, 1924 Anayasa metinlerinde“Teşkilât-ı Esâsiye Kanunu” denilmiştir. 1961 ve 1982 Anayasa metinlerine, “Anayasa” ibaresi kullanılmıştır.

Kanun-i Esasi Madde 15. (1876). “Emr-i tedris serbesttir. Muayyen olan kanuna tebaiyet şartile her Osmanlı umumi ve hususi tedrise mezundur” .

Kanun-i Esasi Madde 16. (1876). “Bil-cümle mektepler Devlet’in taht-ı nezaretindedir. Tebaa-i Osmaniye’nin terbiyesi bir siyak-ı ittihad ve intizam üzere olmak için iktiza eden esbaba teşebbüs olunacak ve milel-i muhtelifenin umur-ı itikadiyelerine müteallik olan usul-i talimiyeye halel getirilmeyecektir”.

Kaplan, S. N. (1986). The grid: A model to construct differentiated curriculum for the gifted. J.S. Renzulli, Systems And Models For Developing For The Gifted And Talented. Creative learning Press, Inc.

Kaptan, F. & Korkmaz, H. (2001). İlköğretimde fen bilgisi öğretimi. MEB Projeler Koordinasyon Merkezi Başkanlığı. İlköğretimde Etkili Öğretme ve Öğrenme El Kitabı.

Kara, A. (2007). Okul öncesi dönemde 5-6 yaş grubu çocukların yaratıcılık düzylerini etkileyen faktörlere ilişkin öğretmen görüşleri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Karasar, N. (1995). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Yöntemler. (7.basım) Ankara: 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık Ltd.

Karataş, S & Özcan, S. (2010). Yaratıcı düşünme etkinliklerinin öğrencilerin yaratıcı düşünmelerine ve proje geliştirmelerine etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 11 (1), 225-243.

Karnes, M. & Johnson, L. (1991). The preschool/primary gifted child. Journal for the Education of the Gifted. 14 (3), 267-283.

Karslı (Tuna), B. (1999). Ortaokul birinci sınıfa devam eden iş eğitimi dersi alan ve almayan çocukların yaratıcılıklarının incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Ankara.

Kaufman, J.C. (2009). Creative Giftedness: Beginnings, developments, and future promises Ch:28, 585-598.L.V. Shavinina (Ed.), International Handbook on Giftedness, Springer Science Business Media B.V.

Kaufman, J. C., & Beghetto, R. A.  (2009). Beyond big and little: The four c model of creativity.  Review of General Psychology, 13, 1-12.

Kaufman, J. C., Beghetto, R. A., Baer, J., & Ivcevic, Z. (2010). Creativity polymathy: What benjamin franklin can teach your kindergartener.Learning & Individual Differences.

Kıncal, R. Y. (2002). Vatandaşlık bilgisi. Ankara: Mikro Yayıncılık.

Kıncal, R. Y. (2004). Öğretmenlik mesleğine giriş. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Kıncal, R. Y. & Uygun, S. (2006). Demokrasi eğitimi ve okul meclisleri projesi uygulamalarının değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 171, 31-42.

Kıncal, R.Y., Ergül, R. & Timur, S. (2007). Fen bilgisi öğretiminde işbirlikli öğrenme yönteminin öğrenci başarısına etkisi.Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 156-163.

Kırışoğlu, O. T. (2002). Sanatta Eğitim. Görmek öğrenmek yaratmak. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Kim, K.H. (2005). Can only intelligent people be creative?. A meta analysis.The Journal of SecondaryGifted Education, 16, 2-3, 57-66

Kim, K.H. (2006a). Can we trust creativity tests? a review of the torrance tests of creative thinking (TTCT). Creativity Research Journal, Vol. 18, No. 1, 3–14

Kim, K. H. (2006b). Is creativity unidimensional or multidimensional? Analyses of the torrance tests of creative thinking. Creativity Research Journal,  Vol.18, No.3

Kim, K.H. (2008) Underachievement and Creativity: Are Gifted Underachievers Highly Creative?. Creativity Research Journal, Vol. 20, No.2

Kitano, M. K. (1986). Gifted education: A compharensive view. Boston: Little Brown

Kocabaş, Z. (1985). Zekâ ile diverjant düşünce arasındaki ilişkinin araştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Koray, Ö. (2003). Fen eğitiminde yaratıcı düşünmeye dayalı öğrenmenin öğrenme ürünlerine etkisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). G.Ü. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Koshy, V. (2002). Teaching gifted children 4-7: A guide for teachers. David Fulton Publishers Ltd. London.

Koshy, V. (2001). Teaching mathematics to able children. London: David Fulton Publishers.

Köksal, A. (2007). Üstün zekâlı çocuklarda duygusal zekâyı geliştirmeye dönük program geliştirme çalışması. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Kuzgun, Y. (2006). Zeka ve Yetenekler. Eğitimde bireysel farklılıklar 2. Baskı. (Edt. Yıldız Kuzgun & Deniz Deryakulu). 13-73, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım

Kuhn, J. & Holling, H. (2009).Exploring the nature of divergent thinking: A multilevel analysis.Thinking Skills and Creativity.  Volume 4, Issue 2, Pg 116–123.

Lawson, E. (2001). Promoting creative and critical thinking skills in college biology. Bioscene 27(1), 13-24.

Lee, K. (2005). The relationship between creativity thinking ability and creative personality of preschoolers. International Education Journal, 6(2), 194-199

Levent, F. (2011a). Üstün yetenekli çocuklara devletin sunması gereken haklar. 1.Çocuk Hakları Kongresi. Çocuk Vakfı. İstanbul.

Levent, F. (2011b). Üstün yetenekli çocukların hakları el kitabı. Çocuk Vakfı Yayınları, Cilt: 68. İstanbul.

Lin, C., Hu, W., Adey, P., & Shen, J. (2003). The influence of case on scientific creativity. Research in Science Education, 33, 143-162.

MacCallum, R.C., Browne, M.W., & Sugawara, H.M, (1996). Power analysis and determination of sample size for cavariance structure modeling. Psychological Methods, 1, 130-149.

MacKinnon, D. W. (1978). In search of human eff ectiveness. Buff alo, NY: Creative Education Foundation.

Maker, C. J. (2003). New directions in enrichment and acceleration, In. N. Colengelo ve G. Davis (Ed.), Handbook of Gifted Education, (pp 163–173), Boston: Allyn and Bacon.

Maker, C. & Nielson, A. (1996). Curriculum development and teaching strategies for gifted learners. Austin, TX: PRO-ED.

Maker, C. J. & Nielson,  A. B. & Rogers, J. A. (1994). Giftedness, diversity, and problem solving. Teaching Exceptional Children. 27(1), 4–19.

Marland, S. P. (1972). Education of Gifted and Talented. Washington D.C. : US Office of Education.

Marsh, H. W., Balla, J. R., & McDonald, R. P.(1988). Goodness-of-fit indexes in confirmatory factor analysis: The effect of sample size. Psychological Bulletin, 103, 391-410.

Mason, L (2004). Fostering understanding by structural alignment as a route to analogical learning. Instructional Science, 32, 293–318.

Matthews, D.J. & Foster, J.F. (2005).Being smart about gifted children: A Guidebook for Parents and Educators.Great Potential Press.

May, R. (1994). Yaratma cesareti. Çev: Alper Oysal. İstanbul: Metis Yayınları.

Mayer, R. E. (1999). Fifity years of creativiy research. Ed by Robert J. Handbook of creativity, Sternberg, Cambridge University Press

Mayer, W. & Dusek, J. (1989). Child Psychology. D.C. New York: Heath and Company.

Mayesky, M. (2009). Fostering creativity and aesthetics in young children. Creative Activities for Young Children, Ninth Edition

MEB, (2007). Bilim ve Sanat Merkezleri Yönergesi.

MEB, (2009). Bilim ve Sanat Merkezleri Yönergesi. En son bu yönerge, Mart 2009/2618 sayılı Tebliğler Dergisi’nde yayımlanan ”Millî Eğitim Bakanlığı Bilim ve Sanat Merkezleri Yönergesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönerge”in 5’inci maddesi değiştirilmiştir.

MEB. (1991). I. özel eğitim konseyi, üstün yetenekli çocuklar ve eğitimleri. Ankara: MEB Özel Eğitim ve Rehberlik Dairesi Başkanlığı.

Metin, N. (1999). Üstün yetenekli çocuklar. Ankara: Özaşama Matbaacılık.

Miklewska, A., Kaczmarek, M. & Strelau, J. (2006). The relationship between temperament and intelligence: Cross-sectional study in successive age groups. Personality and Individual Diffrences. 40, 643–654.

Mildrum, N. K. (2000). Creative workshop in the regular classroom. Roeper Review, 22 (3), 162.

Miller, G. W. (2002). The torrance kids at mid-life. wesport. CT: Ablex.

Milli Eğitim Temel Kanunu (1973). 14.06.1973 Tarih ve 1739 sayılı  Milli Eğitim Temel Kanunu, 14.06.1973 Tarih ve 1739 sayılı  “Milli Eğitim Temel Kanunu”,Yayımlandığı Resmi Gazete Tarihi : 24.06.1973,Yayımlandığı Resmi Gazete Sayısı : 14574.

Milli Eğitim Temel Kanunu, Madde 6 (1973). 1739 sayılı  “Milli Eğitim Temel Kanunun 6. Maddenin 2 ve 3. fıkrası Değişik fıkra: 16/08/1997 tarih ve 4306 sayılı kanunun 3. md.:”Fertler eğitimleri süresince ilgi, istidat ve kabiliyetleri ölçüsün­de ve doğrultusunda çeşitli programlara veya okullara yöneltilerek yetiştirilirler”.“Milli eğitim sistemi, her bakımdan, bu yöneltmeyi gerçekleştirecek biçimde düzenlenir. Bu amaçla, ortaöğretim kurumlarına, eğitim programlarının hedeflerine uygun düşecek şekilde hazırlık sınıfları konulabilir. Yöneltmede ve başarının ölçülmesinde rehberlik hizmetlerinden ve objektif ölçme ve değerlendirme metotlarından yararlanılır

Moon, S. M. & Feldhussen, J. F. (1993). Accomplishments and future plans of high school seniors who participated in an elementary enrichment program. Roeper Review, 15(3), 176-178.

Morris, C. (2002). Psikolojiyi anlamak. Çev. HB Ayvaşık, M.Sayıl. Ankara. Türk Psikologlar Derneği Yayınları. No:23.

Myres, D.G.(1998). Psychology. 5th Ed. NY: Worth Publishers.

Naderi & others (2009). Creativity, age and gender as predictors of academic achievement among undergraduate students. Journal of American Science, 5(5):101-112

Naglieri, J. A. & Das, J. P. (1997). Cognitive Assessment System Interpretive Handbook. Riverside Publishing. Itasca, Illiois.

Naglieri, J. A., & Kaufman, J. C. (2001).Understanding intelligence, giftedness and creativity using the PASS theory. Roeper Review, 23(3), 151-156.

Oğurlu, Ü. & Çetinkaya, Ç. (2012). Identification of preschool gifted children characteristics based on parents’.The Online Journal of Counseling and EducationJuly 2012, 1 (3), 41-56

Oral, G. (1997). The effect of activity based, spiral curriculum on five year old children’s creativity and behavior as perceived by their parents and teachers. ODTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara.

Orhon, G. (2011). Yaratıcılık: Nörofizyolojik, felsefi ve eğitsel temeller. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Osborn, A.F. (1957). Applied imagination: Principle and procedures of crearive problem solving. NY: Charles Scribner’s Sons.

Öktem, F. (2001). Zekâ kavramı. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 22.

Ömeroğlu, E. (2004). Okul öncesi üstün çocuklar ve eğitimi. Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Seçilmiş Makaleler Kitabı. İstanbul, Çocuk Vakfı Yayınları No:63

Perkins, D. N. (1981). The mind’s best work. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Ömeroğlu, E. (2001). Okulöncesi dönemde yaratıcılık eğitimi ve desteklenmesi. Milli Eğitim Dergisi. 151.

Ömeroğlu, E. (1986). Anaokuluna giden beş-altı yaşındaki kız ve erkek çocukların zeka ve yaratıcılık seviyeleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Öncü, T. (2003). Torrance yaratıcı düşünme testleri şekil testi aracılığıyla 12-14 yaşları arasındaki çocukların yaratıcılık düzeylerinin yaş ve cinsiyete göre karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi. 43 (1), 221-237.

Özben, Ş. & Argun, Y. (2005). Buca eğitim fakültesi öğrencilerinin yaratıcılık boyutları puanlarının karşılaştırılması. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. (18) 16-23.

Öznacar, M. D & Bildiren, A. (2012). Üstün zekâlı öğrencilerin eğitimi. Ankara: Anı Yayıncılık.

Özsoy, Y., Özyürek, M. & Eripek, S. (2001). Özel öğretime muhtaç çocuklar. Ankara: Karatepe Yayınları, 11.Baskı.

Öztuna,  A. & Gürdal, A. (2004). Çocukların yaratıcı fikir geliştirmelerinde beyin fırtınasının etkisi. Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiler Kitabı. İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları No:64.

Öztürk, H. (2005). Öğrenmenin büyüsü. İstanbul: Hayat Yayınları.

Özyaprak, M. (2006). Zihinsel Güçleri ve Yeterlilikleri Gözlem Yoluyla Keşfetme (Discovering Capabilities Through Observation While Allowing for Varied Ethnic responses-Discover) Testnin Uzamsal-Analitik Boyutunun A–2 ve 3–5 Formlarının Geçerlik ve Güvenilirlik Çalışmaları. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.

Pala, M. (1999).  Çocuk yuvalarında ve aileleriyle birlikte yaşayan 7-11 yaş grubu çocuklarda yaratıcılığın incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Park, G., Lubinski, D., & Benbow, C. P. (2007). Contrasting intellectual patterns predict creativity in the arts and sciences: Tracking intellectually precocious youth over 25 years. Psychological Science, 18, 948–952.

Parnes, S. J. (1992). Sourcebook for creative problem sloving. NY: CEF Press.

Passow, H. (2004). The nature of giftedness and talent. Definitions and conceptions of giftedness. Ed. R.T. Stenberg, California: Corwin Press.

Perkins, D. N. (1981). The mind’s best work. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Piirto, J. (2004). Understanding creativity. Scottsdale: Great Potential.

Plucker, J., Beghetto, R. A., & Dow, G. (2004). Why isn’t creativity more important to educational psychologists? Potential, pitfalls, and future directions in creativity research.Educational Psychologist, 39, 83–96.

Plucker, J. A., & Renzulli, J. S. (1999). Psychometric approaches to the study of human creativity. In R. J. Sternberg (Ed.), Handbook of creativity (pp. 35-61). Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press.

Ramos-Ford, V. & Gardner, H. (1997). Giftedness From a Multiple Intelligences Perspective. In N. Colangelo, G. Davis (Ed.), Handbook of Gifted Education, (54–67). Boston: Allyn and Bacon.

Rawlinson, J. G. (1995). Yaratıcı düşünme ve beyin fırtınası. Çeviren:  Osman Değirmen. İstanbul: Rota Yayın Yapım.

Renzulli, J. S. (1999). What is thing called giftedness, and how do we develop it? A twenty-five year perspective. Journal for the Education of Gifted, 23 (1), 3-54.

Renzulli, J.S. (1998). The three-ring conception of giftedness.In S.M. Baum, S.M. Reis, & L.R. Maxfield (Eds.), Nurturing the gifts and talents of primary Grade student (pp.1-27). Mansfield Center, CT: Creative Learning Press.

Renzulli, J.S. (1986). The three-ring conception of giftedness: A developmental model for creative productivity. In R.J. Sternberg & J.E. Davidson (Eds.), Conceptions of giftedness.Cambridge: Cambridge University Press.

Renzulli, J. S. & Reis, S. M. (1985). The schoolwide enrichment model: A comprehensive plan for educational excellence. Mansfield Center, CT: Creative Learning Press.

Renzulli, J. S. (1978). What makes giftedness? Reexamining a definition. Phi Delta Kappan, 60(3).

Renzulli, J.S. (1977). The enrichment triad model: A guide for developing defensible programs for gifted. Mansfield Centers CT: Creative Learning press.

Renzulli, J. S. (1972). New directions in creativity. New York: Harper and Row.

Rıza, E. T. (2001). Yaratıcılıkta neler aranır?. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 72, 8-15

Rıza, E. T. (1999). Yaratıcılığı geliştirme teknikleri. Anadolu Matbaası. İzmir.

Robertson, K. F., Smeets, S., Lubinski, D., & Benbow, C. P. (2010). Beyond the threshold hypothesis: Even among the gifted and top math/science graduate students, cognitive abilities, vocational interests, and lifestyle preferences matter for career choice, performance, and persistence. Current Directions in Psychological Science, 19, 346–351

Robinson, N. M. (2008). The Social World of Gifted Children and Youth. Ed. Steven I. Pfeiffer, Handbook of Giftedness in Children. ISBN: 978-0-387-74399-8,Springer Science Business Media Pres.

Roe, A. (1952). The making of a scientist. New York: Dodd Mead.

Runco, M. A. (2006). Creativity is always personal and only sometimes  social. In J. Schaler (Ed.), Howard Gardner under fire: The rebel psychologist faces his critics (pp. 169 –182). Chicago: Open Court Publishers.

Runco, M. A., & Albert, R. S. (1986). The threshold theory regarding creativity and intelligence: An empirical test with gifted and nongifted children. Creative Child and Adult Quarterly, 11, 212-218.

Runko, M. Miller, G. Acar, S. & Cramond, B. (2010). Torrance Tests of Creative Thinking as Predictors of Personal and Public Achievement: A Fifty-Year Follow-Up. Creative Research Journal, 22(4), 361-368.

Runco, M. A., & Albert, R. S. (1986).  The threshold hypothesis regarding creativity and intelligence: An empirical test with gifted and nongifted children.  Creative Child and Adult Quarterly, 11, 212-218.

Saban, A. (2001). Çoklu zekâ teorisi ve eğitimi. İstanbul: Nobel Yayın Dağıtım.

San, İ. (1979). Yaratıcılık iki düşünme biçimi ve çocuğun yaratıcılık eğitimi. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 12, Sayı: 1-4.

Sak, U. (2010). Üstün zekalılar özellikleri, tanılanmaları, eğitimleri. Ankara: Maya Akademi Yayınevi.

Saygın, O. (1999). Kişisel değişim stratejileri. İstanbul: Hayat Yayıncılık.

Sayler, M. (1994). Investigation of talented students. University of North Teksas, Denton TX.

Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H. & Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Test of significance and descprictive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.

Shepard, J. S. (2004). Multiple ways of knowing: Fostering resiliency through providing opportunities for participating in learning. Reclaiming Children and Youth. 12/4, 210–216.

Senemoğlu, N. (2012). Gelişim öğrenme ve öğretim. Kuramdan uygulamaya. Ankara:  PegemA Yayıncılık.

Selçuk, Z. & Güner, N. (2004). Sınıf içi rehberlik uygulamaları. 4 Baskı. Ankara:  Pegem A Yayıncılık.

Sezgin, E. (2004). Okul öncesi eğitim devam eden 5-6 yaş çocukları yaratıcı düşünmelerine çeşitli değişkenlerin etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Sıdar, R. (2011). Bilim sanat merkezinde okuyan öğrencilerin yaratıcılıklarının problem çözme becerilerine etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tez). Niğde Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.

Siegelbaum L. & Rotner S. (1983). Ideas and activities for parents of preschool gifted children. Gifted Child Today. Jan/Feb.

Silverman, L. K. (1993). Social  Developmental Model for Counceling The Gifted. In L. K. Silverman (Ed.), Counceling the Gifted anf Talented, (pp.291-327). Denver, CO: Love Publishing.

Sisk, D. (1987). Creative teaching of the gifted. USA: Mc Graw-Hill Inc.

Smutny, J. F. (2001). Stand up for your gifted.Canada: Free Spirit Publishing.

Smutny,  J. F. (1998). Recognising and honoring the sensitivities of gifted children. Gifted Education Communicator, CAG. 29 (3).

Sousa, D. A. (2003). How the gifted brain learners. California: Corwin Press

Sönmez, V. (1993). Yaratıcı okul, öğretmen, öğrenci. Yaratıcılık ve Eğitim Türk Eğitim Derneği Eğitim Dizisi. No:17. Ankara: Şafak Matbaacılık.

Spearman, C. (1904). General intelligence objectively determined and measured. American Journal of Psychology, 15.

Starko, A. J. (2001). Creativity in the schools: Schools of curious delight. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.

Sternberg, R. J. (2003). Giftedness according to the theory of successful intelligence. N. Colangelo & G. Davis (Eds.), Handbook of gifted education. Boston: Allyn & Bacon.

Sternberg, R. J. (2000). Identifying and developing creative giftedness, Roeper Review, 23:2, 60-64

Sternberg, R. J. (1999). A triarchic approach to the understanding and assessment of intelligence in multicultural populations.  Journal of School Psychology, 37.

Sternberg, R. J. (1997). Successful intelligence: How practical and creative intelligence determine success in life. New York: Plume.

Sternberg, R. J. (1985). Implict theories of intelligence, creativity and wisdom. Journal of Personality and Social Psychology, 49.

Stenberg, R. & Grigorenko, E. (2002). Dynamic Testing: The nature and measurement of learning potential. Cambridge University Press. ISBN: 05217128.

Stenberg, R. J.  & Lubart, T. (1999). The Concept of creativity: Prospects and paradigms. Handbook of Creativity. New York: Cambridge University Press.

Sternberg, R. J., & O’Hara, L. A. (1999). Creativity and intelligence. In R. J. Sternberg (Ed.), The handbook of creativity (pp. 251–272). New York: Cambridge University Press.

Sternberg, R. J., & William, W.M. (1996). How to develop student creativity. Virginia:Association for Supervision and Curriculum Development.

Sternberg, R. J., & Zhang, L. (1995). What do we mean by giftedness? A pentagonal implicit theory. Gifted Child Quarterly, 39(2), 88-94.

Sungur, N. (2001). Yaratıcı okul düşünen sınıflar. İstanbul: Evrim Yayınevi.

Sungur, N. (1988). Yaratıcı sorun çözme programının etkililiği. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Süzen, D. (1987). İlkokul 5. Sınıf öğrencilerinde yaratıcı düşünme yeteneği ile benlik kavramı arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.

Sword, L. (2001). Psycho-social needs: understanding the emotional, ıntellectual and social uniqueness of growing up gifted. http://talentdevelop.com/articles/PsychosocNeeds.html

Şahin, Ç. (2005). Aktif öğretim yöntemlerinden beyin fırtınası yöntemi ve uygulaması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (1).

Şahin, Ç. (2004a). İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin kullandıkları öğretim stratejileri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (8).

Şahin, Ç. (2004b). Problem çözme becerisinin felsefi temelleri. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10.

Şen, H. (1999). Yaratıcı düşünmenin hemşirelik yüksekokulu öğrencilerinde incelenmesi. (Yayınlamamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

Şenol, C. (2011). Üstün yeteneklilerin eğitim programlarına ilişkin öğretmen görüşleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.

Şimşek, Ö.F. (2007). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş, Temel İlkeler ve LISREL Uygulamaları. Ankara: Ekinoks Eğitim Yay.

Talu, N. (1999). Çoklu zekâ kuramı ve eğitime yansımaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15, 164–172.

Tannenbaum, A.J. (1983). Gifted children: Psychological and educational perspective. New York: Macmillan.

Tannenbaum, A. J. (2003). Nature and Nurture of Giftednes. In N. Colangelo, G. Davis (Ed.), Handbook of Gifted Education, (45–59). Boston: Allyn and Bacon.

Taylor, C. W. (1986). Cultivating simultaneous student growth in both multiple creative talents and knowledge. In J. S. Renzulli (Ed.), Systems and models for developing programs for the gifted and talented (pp. 307-350). Mansfield Center, CT: Creative Learning Press.

Tekbaş, D. & Ataman, A. (2004). Kaynaştırma ortamında üstün zekalı çocuğa uygulanan zenginleştirme programı hakkında örnek olay incelemesi ve programın etkililiğine ilişkin bir araştırma. I Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi Bildiriler Kitabı. İstanbul. Çocuk Vakfı Yayınları, Cilt 64.

Tekbaş, B. (2004).Kaynaştırma ortamında üstün zekâlı çocuğa uygulanan zenginleştirme programı hakkında örnek olay incelemesi ve programın etkililiğine ilişkin bir araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Ana Bilim Dalı, Ankara.

Terman, L. M. (1965). The discovery and encouragement of exceptional banbe. New York. A. C. C.

Terman, L. M. (1916). The measurement of intelligence. Boston: Houghton Mifflin.

Teşkilat-ı Esasiye Kanunu (1924). Kabul tarihi, 16 Ramazan 1342-20.4.1340 (20.4.1924); Düstur, 3. Tertip, C. V., s. 576-585 (1019); Teşkilât-ı Esâsîye Kanûnu’nun Ekseriyet-i Mutlakanın Sülüsân-ı Ekseriyetiyle Kabul Edilmesine Dair Hey’et-i Umûmîye Kararı (Karar No: 83., Kabul Tarihi 11.3.1340 (1924)); Düstur, 3. Tertip, C. V., s. 328 (677)).

Teşkilat-ı Esasiye Kanunu Madde.80 (1924). “Hükümetin nezaret ve murakabesi altında ve kanun dairesinde her türlü tedrisat serbesttir”.

Teşkilat-ı Esasiye Kanunu Madde.87 (1924). “İptidai tahsil bütün Türkler için mecburi ve Devlet mekteplerinde meccanidir”.

Thorndike, E. L. (1920). Intelligence and its uses. Harper’s Magazine, 140.

Topses, G. (1992). Eğitim sürecinde insan ve psikoloji. Ankara: Gazi Büro Evi.

Torrance, E. P. (1984). The role of creativity in identification of the gifted and talented. Treffinger, D.J (ed) Creativity and Giftedness. (pp: 79-86). California: Corwin Press.

Torrance, E. P. (1975). Assessing children, teachers, and parents against the ideal child criterion. The Gifted Child Quarterly, 19(2), 130- 139.

Torrance , E. P. (1974). Torrance test of creative thinking. verbal tests forms a and b. (Figural A&B). Scholastic Service Inc. Bensenville.

Torrance, E. P. (1972). Can we teach children to think creatively?. Journal of Creative  Behavior, 6(2), 114-143.

Torrance, E. P. (1967). The Minnesota studies of creative behavior: National and International Extensions. Buffalo: Journal of Creative Behavior, 1.

Torrance, E. P. (1966). Torrance test of creative thinking. Technical Manual. Personnel Press Inc. Princeton.

Torrance, P. (1965). Rewarding creative behavior: Experiments in classroom creativity. Englewood Cliffs, NJ.: Prenticehall

Torrance, E. P. (1962). Guiding creative talent. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.

Treffinger, D. J. (1996). Dimension of creativity. Idea Capsules. Center for Creative Learning. Florida.

Treffinger, D. J. (1996). Dimension of creativity. idea capsules. center for creative learning. Florida.Murdock, R. L. Firestein, & D. J. Treffinger (Eds.), Nurturing and developing creativity: The emergence of a discipline (pp. 8-27). Norwood, NJ: Ablex.

Treffinger, D. J. (1993).Stimulating creativity: Issues and future directions.In S. G. Isaksen, M. C.

Treffinger, D. J. (1986).Research on Creativity.Gifted Child Quarterly, 30: 15

Tucker, B. & Hafenstein, N. (1997). Psychological intensities on young giftedchildren. Gifted Child Quarterly, 41(3), 66-75.

Tulgay, B. (1997). Yaratıcı drama alan ve almayan ergenlerin yaratıcıklarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Ankara.

Tuttle, F. B. & Becker, L. (1980).Characteristics and identification of gifted and talented students. National Education Association Washington. D.C

Ulukök, Ş, Sarı, U., Özbek, G. & Çelik, H. (2012). Fen ve teknoloji öğretmen adaylarının yaratıcılık düzeylerinin demografik değişkenler açısından incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. 1 (3), 195-205.

Uzman, E. (2003). Okul öncesi eğitim kurumlarında çalışan öğretmenlerin yaratıcı düşünme becerilerinin gelişiminin incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi. İzmir.

Uzun, M. (2004). Üstün yetenekli çocuklar el kitabı. İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları.

Ülgen, G. (1995). Eğitim psikolojisi. Birey ve öğrenme. Ankara: Bilim Yayınları.

Üstündağ, T. (2011). Yaratıcılığa yolculuk. 5 Baskı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Wallach, M., & Kogan, N. (1965). Modes of thinking in young children. New York: Holt, Rinehart, & Winston.

Wallas, G. (1926). The art of thought. NY:  Hardcourt Brace.

Walker, B., Hafenstein, N. L. & Enslow, L. (1999). Meeting the needs of gifted learners ın the early childhood classroom. Young Children, 54(1), 32-36.

Webb, J. T., Meckstroth, E. A. & Tolan, S. S. (2003). Guiding the gifted child. Gifted Psychology Press, Arizona, USA: Scottsdale.

Wechsler, D. (1940). Nonintellective factors in general intelligence. Psychological Bulletin, 37.

Weiten, W. (1995). Themen & variation. CA: Brooks/Cole Publising Company.

Winebrenner, S. (2000). Gifted students need an education, too. Educational Leadership, 17, 52-56.

Winner, E. (1996). Gifted children myths and realities. New York: Basic Books.

Verber, F. V. (1979). Creativity Education. Germany: Inter Nationes, Bonn-Bad Godesberg.

Yaman, S. & Yalçın N. (2005) Fen bilgisi öğretiminde probleme dayalı öğrenme yaklaşımının yaratıcı düşünme becerisine etkisi. İlköğretim Online, 41(1), 42-52.

Yıldırım, İ. (2007). Eğitim Psikolojisi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Yıldırım, R. (1998). Yaratıcılık ve yenilik. Sistem Yayıncılık. İstanbul.

Türk Dil Kurumu;

http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.4f68e0c8c82a07.38028262

http://tdkterim.gov.tr/bts/

http://www.dildernegi.org.tr/TR/Sozluk.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EFEC9E8A7FA3AA308F&Sozcuk=sıradışı&Detay=1&ANAH=51491

http://www.dildernegi.org.tr/TR/Sozluk.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EFEC9E8A7FA3AA308F&Sozcuk=sıradışılık&Detay=1&ANAH=68941

1416 Sayılı Ecnebi Memleketlere Gönderilecek Talebe Hakkında Kanun (1929). 08.04.1929 tarihli 1416 sayılı Ecnebi Memleketlere Gönderilecek Talebe Hakkında Kanun, Resmi Gazete tarih 16.04.1929.

1416 Sayılı Ecnebi Memleketlere Gönderilecek Talebe Hakkında Kanun, Mad.3  (1929). “Sene sonu imtihanlarını müteakip tedris müesseselerinin muallim veya müderris meclisleri toplanarak o senedeki mezunlarla başkaca daha yüksek bir müesseseden mezun olmamış evvelki seneler mezunlarından gerek malumat gerek zekâ ve seciye itibariyle aranan evsafı haiz olanları müsabakaya girebilmek üzere namzet olarak ayırırlar. Yalnız Askeri Fabrikalar Umum Müdürlüğünden tahsile gönderilmek istenen talebe için namzetler, imtihanları diğer (talebe) usul ve şartları dâhilinde Maarif Vekâletince yapılmak üzere mezkûr Müdürlük tarafından seçilir”

1961 Anayasası (1961).Kabul tarihi.0 9.07.1961;  Resmi Gazete., Tarihi 20.07.1961, s. 10859;  Düstur, 4. Tertip, Cilt: I., s. 2930. Millî Birlik Komitesi ve Temsilciler Meclisi’nden oluşan Kurucu Meclis’ce 27.5.1961’de kabul edilen 1961 Anayasası, halkoyuna sunulmak üzere 31.5.1961’de Resmî Gazete’de yayımlanmış ve halkoylamasına sunulmuştur (Anayasa’nın Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun (Kanun No: 283, Kabul tarihi 28.03.1961;  Düstur, 4. Tertip, C. I., s. 2339.; R.G., T. 01.04.1961, s. 10771).

1961 Anayasası 50. Maddesi. “Halkın öğrenim ve eğitim ihtiyaçlarını sağlama Devletin başta gelen ödevlerindendir. İlköğrenim, kız ve erkek bütün vatandaşlar için mecburîdir ve Devlet okullarında parasızdır. Devlet maddî imkânlardan yoksun başarılı öğrencilerin en yüksek öğrenim derecelerine kadar çıkmalarını sağlama amacıyla burslar ve başka yollarla gerekli yardımları yapar. Devlet durumları sebebiyle özel eğitime ihtiyacı olanları topluma yararlı kılacak tedbirleri alır. Devlet, tarih ve kültür değeri olan eser ve anıtların korunmasını sağlar”.

1982 Anayasası 42. Maddesi. “Kimse eğitim ve öğrenim hakkından yoksun bırakılamaz. Öğrenim hakkının kapsamı kanunla tespit edilir ve düzenlenir” .

4274 Sayılı Köy Okulları ve Enstitüleri Teşkilat Kanunu (1942). 19.06.1942 tarihinde kabul edilmiş, Resmi Gazete 25.06.1942 tarih ve Sayı: 5141 ile yayımlanmıştır. (Yayımlandığı Düstur: Tertip: 3  Cilt: 23 Sayfa : 580 ).

5245 Sayılı Kanunla İdil Biret ve Suna Kan’ın hakkında Kanun (1948). Uygulamada da Türkiye Büyük Millet Meclisinin bir kişiye ilişkin kanun çıkardığına rastlanmaktadır. Örneğin Mustafa Kemal’e Atatürk soyadı bir kanunla verilmiştir. Keza, 1948 yılında, 7 Temmuz 1948 tarih ve 5245 sayılı “İdil Biret ve Suna Kan’ın Yabancı Memleketlere Müzik Tahsiline Gönderilmesine Dair Kanun” çıkarılmıştı. İdam cezalarının yerine getirilmesine ilişkin kanunlar, memlekete olağanüstü hizmet veren bazı kişilere “Hidematı amme veya vatanî hizmet tertibinden maaş” bağlayan kanunlar genel nitelikte değildir. Keza, deprem veya sel felaketi nedeniyle harap olan bir kasabaya yardım yapılması için özel kanunlar da çıkarılabilir. Tüm bu kanunlar genel nitelikte değildir. Gerek önceki anayasalarda, gerek 1982 Anayasasında kanunların “genel” olmasını emreden bir hüküm yoktur (Gözler, Kemal,Yasama Fonksiyonu” Bölüm 11, http://www.anayasa.gen.tr/yasamafonksiyonu.htm Erişim tarihi 01.02.2012).

573 Sayılı Kararname (1997).06.06.1997 Tarih ve 573 sayılı, “Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname”, Resmi Gazete Yayımlanma Sayısı 23011.

573 Sayılı Kararname 1 Maddesi (1997). “Özel eğitim gerektiren bireylerin, Türk Milli Eğitiminin genel amaçları ve temel ilkeleri doğrultusun da, genel ve mesleki eğitim görme haklarını kullanabilmelerini sağlamaya yönelik esasları düzenlemektir.

573 Sayılı Kararname 2 Maddesi (1997). “Özel eğitim gerektiren bireyler ile onlara doğrudan veya dolaylı olarak sunulacak eğitim hizmetlerini, bu hizmetleri sağlayacak okul, kurum ve programları kapsar”.

573 Sayılı Kararname 7 Maddesi (1997).Tanısı konulmuş özel eğitim gerektiren çocuklar için okul öncesi eğitimi zorunludur. Bu eğitim özel eğitim okulları ile diğer okul öncesi eğitim kurumlarında verilir. Gelişim ve bireysel özellikleri dikkate alınarak özel eğitim gerektiren çocukların okul öncesi eğitim süreleri uzatılabilir”

573 Sayılı Kararname 28 Maddesi (1997). 12.01.1983 Tarih ve 2916 sayılı Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar Kanunu Resmi Gazete 15.10.1983 tarih ve 18192 sayı, Düstur, Tertip 5, Cilt: 22, sayfa, 679(30.05.1997 yılında Yürürlükten kalkmıştır).